Genieten van de kleine dingen

Misschien ken je het blog van Haakjuffie al wel (en anders moet je zeker eens een keer een kijkje nemen: Haakjuffie)

Haakjuffie hield laatst een give away en het leuke was dat je mee kon doen door een foto in te sturen van wat jou nou 'Heppie' maakt. Leuk om hier weer eens bewust over na te denken. Ik had mijn waldorfpop Minoes ingezet om wat leuke foto's te maken. Dat ik niet heb gewonnen, maakt daarbij helemaal niet uit. Het was al erg leuk weer eens stil te staan bij de kleine dingen die gelukkig maken. Hierboven zie je de collage die ik ingestuurd had en hieronder wat grotere foto's. Ziet Minoes er niet snoezig uit met haar nieuwe jurkje?

Op deze foto ziet het er allemaal heel vredig uit, maar de waarheid is dat ik Minoes tweemaal heb moeten redden uit de kaken van onze cockerspaniel Nala.... Ach, ze staat gelukkig toch ontspannen op de foto ;)

Gezellige workshop

De viltworkshop van zondagmiddag was prima geslaagd en de drie dames hebben ieder heel andere lappen gemaakt als boekomslag. Een kleine foto-impressie:

 Hier hangen de lappen te drogen over de verwarming. 

Zeker voor herhaling vatbaar!

Boekomslag + eerste workshop

De laatste dag van januari alweer, wat gaat het snel! 

Dit weekend geef ik een eerste viltworkshop: natvilten van een lap waar we later een boekomslag van gaan maken. Ik heb er enorm veel zin in, maar vind het ook wel spannend...  

Natuurlijk wilde ik van tevoren nog wel een keer oefenen om te kijken waar ik tegenaan zou lopen. Ik heb al vaker lappen gevilt, maar niet met zo'n specifiek doel. Met Kerst kreeg ik deze mooie wol en die leek me prima geschikt om een lap mee te vilten. Als ondergrond nam ik wat dun kaardvlies, omdat je dan al gemakkelijk een stevige ondergrond hebt. 

En dit is het resultaat! Ik ben er wel erg tevreden mee. Met wat restjes wol maakte ik nog een koord en die bloem/zon. Mijn fototoestel had alleen wat kuren en helaas zie je op de meeste foto's de kleuren niet zo mooi, maar je krijgt wel een indruk van hoe de omslag is geworden.
Door het zelfgemaakte vilt, is het een vrij robuuste omslag geworden, die niet overal even glad/dik is. Maar dat vind ik juist de charme van iets zelf maken. En als je toch een gladder geheel wilt, kun je gewoon wat langer natvilten!

Nieuwe ontwerpen & bijzonder pakpapier

Gisteren is er al een flink aantal op de post gegaan en vandaag komen ze uit: de nieuwe ontwerpjes. De beterschapslabels had ik jullie deze week al gedeeltelijk laten zien en dit zijn ze alle zes:

Naast de labels heb ik voor de winter deze pegelpopjes gemaakt. Wel toepasselijk bij het weer van gisteren.

En voor een heuglijke gebeurtenis: de geboorte van een jongetje of een meisje, deze geboortemuizen. Ik had inmiddels al een half jaar geleden geloof ik een hele doos met leuke fournituren besteld bij een nieuwe groothandel. De lintjes gebruik ik regelmatig, maar aan alle leuke kraaltjes, hartjes en knoopjes was ik nog niet toegekomen. Die waren dan ook het uitgangspunt bij deze muizen. 

Grappig weetje: Misschien viel het leuke pakpapier je al op op de foto's van deze keer. Zeker voor de labelpakketten ben ik altijd op zoek naar passend inpakpapier. Die komen toch het leukst over als ze daadwerkelijk aan een cadeau hangen. En ook voor de andere foto's is het leuk om een passende achter- of ondergrond te hebben. 

Deze keer had ik echter nog een stuk behangrol liggen van het behang dat een paar maanden geleden gebruikt is in de werkkamer. Zonde om weg te gooien en nu kwam het prima van pas! Zo zie je maar: wie wat bewaart, heeft wat ;) Fijne zondag! 

Beterschap!

Komend weekend komen er weer wat nieuwe ontwerpen van Atelier Nanaya uit. Wat voor de winter, wat voor valentijn, iets voor het vroege voorjaar én deze keer iets voor mensen die ziek zijn.

Want in mijn omgeving hebben zo rond de kerst heel wat mensen met griep in bed gelegen, onder wie  mijn beide ouders. En mijn nichtje viel van haar paard af. Niet ziek, maar wel wat gebroken. Mede hierdoor kwam ik op het idee om nieuwe labels te maken: beterschapslabels.
Leuk om aan de fruitmand te hangen of iemand gewoon even op te kikkeren als het niet zo lekker loopt. Omdat de pakketten pas dit weekend uitkomen, kan ik ze nog niet alle zes laten zien. Maar wel alvast een kleine preview:

Een zuster met een appel in haar hand en haar duim omhoog & een teddybeer met een gebroken arm. Het is nooit fijn om ziek te zijn, maar het wordt toch al iets minder erg wanneer iemand een lief cadeautje geeft met zo'n leuk labeltje eraan vast. 

Slapen in het uilenhuis - deel 2

In het vorige berichtje lazen jullie al dat vader Teun bezig was met de slaapkamer voor de twee kleine uiltjes. 

Hij heeft flink hard doorgewerkt en een heuse bedstee gebouwd! De binnenkant heeft hij geel geschilderd, omdat Tibby en Toby die kleur allebei wel mooi vinden. Moeder Thelma heeft de mooie gordijntjes gemaakt.

In de bedstee zijn plankjes bevestigd, waar Tibby en Toby leuke spulletjes op kunnen zetten. Voor Tibby, die net leert kloklezen, heeft hij ook een mooie houten klok gemaakt. En ze hebben allebei plek om iets moois op te hangen aan de houten kraal.

Tibby en Toby waren meteen helemaal enthousiast: “Jeej, eindelijk hebben we een grote slaapkamer!” riepen ze in koor. “Tibby sprong meteen in het onderste bed en bewonderde haar nieuw klok. Toby vloog een stukje omhoog om bij het bovenste bed uit te komen: “Wow gaaf!”

Nou, zo te zien gaan die uiltjes voortaan elke avond zonder morren naar bed toe. Bedankt mama en papa uil! 

Slapen in het Uilenhuis - deel 1

Hoewel vader Teun natuurlijk ‘vorig jaar’ enorm hard gewerkt heeft aan het uilenhuis, is het nog niet echt bewoonbaar. De uilen zitten wel regelmatig ’s avonds rond de haard, 

maar slapen gebeurd nog steeds in het kerk-huis. En die begint wel aardig vol te raken!

De kleine uiltjes vroegen hun vader om een bed te bouwen. “Ik wil een groot prinsessenbed” zei Tibby. “En ik een stoere voetbalkamer” zei Toby. “Maar ik dacht dat jullie op één kamer wilden slapen?” vroeg vader Teun, “dan moeten jullie maar één thema kiezen voor de slaapkamer!"

Dat was nog best lastig voor de kleintjes. Dan maar geen prinses en geen voetbal. Ze wilden toch wel graag samen op één kamer. “Ik vind het best spannend,” zei Tibby, “helemaal alleen in zo’n grote kamer!” Toby wilde natuurlijk niet toegeven dat hij het ook spannend vond: “Oké, dan slapen we wel op één kamer. Maar dan wil ik wel een groot stapelbed en bovenin!” Dat vond Tibby goed.

Vader Teun was tijdens de kerstdagen al aan het meten geslagen. 

Moeder Thelma en oma Tina waren die dagen toch druk met de patisserie. Er kwamen uilen van heinde en ver om lekkere zelfgebakken taarten & donuts te kopen.

“Hm, hoe zal ik dat eens aanpakken?” Al snel had Teun een plan, maar de kleintjes mogen dat nog niet ontdekken natuurlijk. Het moet een verrassing blijven. Hij is inmiddels al een heel eind!

Hij heeft Thelma wel gevraagd om alvast twee gordijntjes te maken.

Wordt vervolgd….